Nederlanders doen goed mee

Met spanning werd uitgekeken naar de confrontatie tussen de Britse Formule Ford-top en de Nederlandse talenten. Zouden ‘onze rijders’ zich staande weten te houden in het geweld van het sterkste Formule Ford kampioenschap ter wereld? Gelukkig is het antwoord ja!

Met deelnemers uit alle windstreken en professionele teams geldt de Britse titelstrijd als het sterkste Formule Ford kampioenschap ter wereld. De Pinksterraces waren al een indicatie dat onze nationale toppers de Britse koplopers Scott Pye en Josh Hill goed partij konden geven. Maar zou dat tussen nog 25 wereldtoppers ook lukken? In het Brits kampioenschap wordt de tegenstander geen centimeter ruimte gegund en is algemeen bekend dat men liever in de grindbak eindigt dan iemand laat passeren.



De Masters maakten definitief duidelijk dat de rijders uit het Nederlanders kampioenschap niet hoeven onder te doen voor de buitenlandse concurrentie. In de cijfers komt Rogier Jongejans zeker als beste Nederlander naar voren en streed gewoon met de toppers mee. Wellicht dat zijn ervaring net dat tikje voordeel gaf. In de kwalificatie pakte de leider in het Nederlands kampioenschap een prachtige tweede plaats voor race twee en deed het met een podiumplaats in diezelfde race ook uitstekend. De Geva-rijder toonde daarbij in de wiel-aan-wiel gevechten zowel zijn verdedigende als aanvallende capaciteiten.



Pieter Schothorst had de pech dat hij in de kwalificatie op het beslissende moment werd opgehouden en daarmee tot een startplaats midden in het veld was veroordeeld. In beide races toonde de jonge Geva-rijder zijn aanvallende capaciteiten en snelheid en maakte vele plaatsen goed. Helaas wierp een klein uitstapje hem in race één weer terug maar in race twee reed Schothorst onder de barre omstandigheden naar een keurige negende plaats.



Jack Swinkels deed het in de kwalificatie met een tiende positie uitstekend. Helaas kon de 17-jarige Geva-rijder tijdens de race door remproblemen niet zijn ware talent tonen. Met een negende kwalificatietijd op slechts 0,4 seconden van de pole position deed ook Michel Florie zoals verwacht goed mee. Race één sloot de snelle Amsterdammer af op plaats elf. In race twee werd Florie aangetikt en spinde ook nog een keer waardoor een topklassering er niet meer in zat.




Jan Paul van Dongen deed vooral in de regen van zich spreken. Vanaf de 19de startplaats was de Zandvoorter opgerukt naar plaats tien toen hij spinde en zijn fraaie positie moest opgeven. Een uitstekende indruk maakte de pas 15-jarige Bas Schouten. Bij zijn allereerste kwalificatie was de Provily-rijder in al het geweld goed voor een 13de tijd op slechts 0,6 seconden van polesitter Josh Hill. Met zo weinig ervaring ten opzichte van een rijder die wekelijks testkilometers maakt en er al vele wedstrijden op heeft zitten een voortreffelijke prestatie. Schouten reed ook twee verstandige races waarbij hij de gevechten niet uit de weg ging en zijn Mygale schadevrij binnenbracht op een 15de en 22ste plek.



Ook Jeroen Slaghekke, de vaste deelnemer aan het Brits kampioenschap deed het op Zandvoort uitstekend. Twee sterke inhaalraces brachten de jonge Nederlander vanaf de elfde startplaats een vijfde en zevende positie aan de meet, met afstand zijn beste klasseringen in de Britse titelstrijd.



Nils Vestergard is dan weliswaar geen Nederlander maar wel een vaste deelnemer aan het Nederlands kampioenschap. Vooral in race twee maakte de Deen indruk door vanaf de twaalfde startplaats naar voren te rijden en het gevecht om de podiumplaatsen aan te gaan. Daarbij zette Vestergard zelfs de snelste raceronde op de klokken. Het bewijs dat de rijders uit ons kampioenschap de Engelse concurrentie aankunnen was daarmee nogmaals geleverd.