Daphne Vrees: geboeid door techniek

“Vanaf mijn allereerste jaren word ik al geboeid door techniek. Een F16 gevechtsvliegtuig fascineerde me mateloos. Toen ik moest kiezen voor een MBO opleiding liet ik me echter door mijn vriendinnen overhalen om uiterlijke verzorging te gaan doen. Helemaal niets vond ik het. Ook de tweede keer liet ik me weer omkletsen en werd het mode en handel. Ook dat was snel afgelopen. Bij de derde keer heb ik voor mezelf gekozen en heb de Luchtmacht aangeschreven. Binnen twee dagen had een brief terug dat ze vrouwen in technische beroepen aanmoedigden. Na de rondleiding op Volkel was ik nog enthousiaster en kreeg van een begeleider het traject uitgestippeld dat ik moest volgen. Ik ging een studie werktuigbouwkunde doen, twee dagen in de week naar school en drie dagen werken bij de Luchtmacht. Met nog een meisje was ik de enige vrouw op school. Het waren hele moeilijke jaren waarin je je steeds moest bewijzen. Uiteindelijk heb ik alle afdelingen van de Luchtmacht doorlopen. Ik stond zelfs naast de baan als de F16’s opstegen, echt kippenvel. Ik wilde crewchief worden waarbij je de leiding en eindverantwoordelijkheid hebt over een groep monteurs die aan een paar F16’s werkt. Alle tests had ik goed doorlopen maar toen ze hoorden dat ik medicijnen tegen astma gebruikte was het in één keer over. Een enorme domper was dat.”

Vanaf dat moment richt Daphne het vizier op de autosport. “In een jolige bui zette ik een berichtje op de website van Giedo van der Garde. ‘Zoek je ooit een vrouwelijke monteur, bel me.’ Tot mijn schrik belde hij ook nog en nodigde me uit om een dagje op het circuit mee te lopen bij Van Amersfoort Racing waar hij toen reed. Een geweldige dag. Vervolgens ben ik de 4-jarige opleiding ‘Motorvoertuigentechniek commercieel bedrijfsleider ondernemer kleinbedrijf’ gaan doen. Via een monteur van Van Amersfoort kwam ik voor een stage bij Van Kalmthout Racing. Daar heb ik ongeveer anderhalf jaar gewerkt aan de Formule Ford en VEGE Series en later in de werkplaats de BRL Light opgebouwd. Ondertussen deed ik voor school allerlei projecten bij onder andere Van Amersfoort en diverse autobedrijven. Veel sleutelwerk want de opleiding zelf was vooral theorie. Twee jaar geleden was ik klaar met mijn studie. Het bleek echter erg lastig om in de racerij een boterham te verdienen. Daarbij werd je als vrouw extra scherp bekeken en moest je je steeds maar weer extra bewijzen. Uiteindelijk besloot ik een jaar door Australië te gaan reizen.”