Nieuwe gezichten: Jennifer van der Beek
De familienaam Van der Beek koppelen veel racefans nog steeds aan de voornaam Hans. Hij is de vader van Jennifer. Zij is pas 16 jaar en kwam via het pad van de karts naar de autosport. Wij treffen haar zittend in de zon, achter de tent van Team Provily, rustig bladerend door de boekjes die meiden van haar leeftijd graag lezen over meidenzaken en pop- en filmsterren. ,,Ik heb 9 jaar gekart, ben nu overgestapt naar de Formule Ford en heb daar zeker geen spijt van. Het gaat iedere dag sneller. Na de kwalificatie gingen ook de races erg lekker.’’
Coaching Jeroen Bleekemolen
Romano de Ruit reed vorig jaar in haar auto, dus daar kan het niet aan liggen. ,,Ik weet dat de meeste winst nu bij mij zelf zit. Het is dan ook fijn dat Jeroen Bleekemolen mij coacht en me daarmee verder helpt ‘’, aldus de Havo-scholiere.
,,Ik studeer Natuur en Techniek omdat ik met die vakken wel wat heb. Zelf een kart in en uit elkaar halen vond ik altijd al leuk. Met de Formule Ford zal me dat nu nog niet lukken, maar wanneer ik hier wat langer zit moet ik een heel eind komen.’’ Overigens staat de auto van Jennifer in de tent van Piet Provily, die samen met vader Hans voor het onderhoud tijdens de raceweekenden zorgt. En waarschijnlijk komt Jennifer daar in de komende tijd als sleutelmaatje zeker bij.
De races
Terugkijkend op haar races geeft Jennifer aan dat zij de eerste start toch wel wat spannend vond. ,,Ik kwam goed weg, maar remde vaak net wat eerder dan noodzakelijk. Daardoor verloor ik de aansluiting, maar toen Melroy Heemskerk mij voorbij kwam, kon ik goed volgen maar miste de snelheid om er voor bij te komen. Ik kwam echter wel steeds meer in mijn ritme.’’
Stuk beter
De start van de tweede race ging het een stuk beter. ,,Ik reed gelijk mee en had aansluiting bij een groepje, waarmee ik ook goed langs de startcrash kwam. Die jongen van De Wit kwam mij voorbij maar schoof eraf. Later haalde ik die Deen in en toen nog een blauwe wagen. Zo ben ik vijfde geworden in mijn klasse en dat is mooi. De auto was goed, maar zelf moet ik beter worden.”
De derde race eindigde voor Jennifer met een zevende plaats in haar klasse.