Strijd in drie van de vier kampioenschappen
beslist (vervolg) |
 |
 |
|
Achter het leidende drietal was er eigenlijk sprake van vele gevechten, waarbij de hoofdrolspelers soms wat verschilden. Michael Mason, Henk Vuik Jr, racelegende Cor Euser, maar zeker ook Rogier Jongejans en Marijn van Kalmthout hadden het bijzonder druk met elkaar. In de eerste race ontbrak de naam van de snelle jongeling Liroy Stuart. Een afgebroken kabeltje in het startmechaniek van zijn bolide hield hem aan de kant. In de tweede race was de Geva Racing coureur wel van de partij en blies zijn partijtje stevig mee. Daarbij kwam het op een hoogtepunt tot een touché in de Renaultbocht met Michael Mason. Laatstgenoemde bleef daarbij achter in het zand, maar kon na afloop niet anders vaststellen dan dat het een race-ongeval was. Al met al waren het Mason in de eerste race en Stuart in de tweede race die de vierde plek voor zich opeisten. |
|
 |
|
|
|
Terwijl Cor Euser en Henk Vuik de vijfde en zesde plek met elkaar deelden. En waar Jongejans in de eerste race zijn fel bevochten zevende plaats koesterde, kwam hij tijdens zijn volgende optreden in aanraking met het achterwiel van Henk Vuik zijn eenzitter. Dat wierp Jongejans terug naar een 13e (!) plaats. Van Kalmthout pakte tot tweemaal toe een achtste plek. |
|
|
|
|
Uitslag race 1 Uitslag race 2 |
|
|
