Dat gesuis om mijn hoofd heb ik wat dat betreft te lang gemist. Het geeft je het gevoel van het echte racen. Maar met dat getril tussen het buizenframe komt ook het snot wel van je longen af. In vergelijking met de Marcos, waar ik normaal mee rijd, kun je met deze auto veel later remmen en veel scherper sturen. Eerlijk gezegd mis je het motorvermogen niet echt. Je rijdt als coureur altijd zo snel mogelijk. En daar waar je met de Marcos gedurende 52% van de tijd op vol vermogen rijdt, heb je dat bij een Seat, waar ik dit weekend ook mee rijd, gedurende 92% van de afstand. De Formule Ford zal daar ergens tussenin uitkomen. Maar voor een coureur gaat het altijd te langzaam, je wilt nu eenmaal altijd sneller. Ongeacht of je met een Seat, een Formule Ford of een Marcos rijdt.

Cor Euser kwam wat tegenvallend uit de training voor zijn Formule Ford race. Iets dat deels verklaard kan worden door een foutieve keus in de tandwielen van de versnellingsbak. “Kort gezegd kwam het er op neer dat ik twee derde versnellingen had en een vier miste. Dan mis je topsnelheid en kom je niet verder dan de plaats waar ik nu sta. Aan de andere kant geeft het wel mogelijkheden om er in de race iets moois van te maken. Zelf mis ik af en toe het sperretje in deze auto. Doel tijdens de dubbele race is een top 5 klassering. Of het haalbaar is, zal tijdens de races blijken”, sprak de racejubilaris lachend.

In de eerste race keek Euser de zaken tot halverwege de race-afstand nog wat aan, om vervolgens in het tweede deel zijn slag te slaan. Met name de strijd met Rogier Jongejans was een toonbeeld van ervaring en durf. Uiteindelijk wist Euser op te klimmen naar een zesde plaats. Tijdens zijn tweede optreden wist hij die positie nog een plaatsje te verbeteren.