Het circuit van Zolder stond dit weekeinde in het teken van de ’24 uren van Zolder’, een etmaal durende race voor toerwagens en GT’s. De Van Uitert Formule Ford kwam in het voorprogramma van deze wedstrijd in actie, de race werd daarom al op zaterdag verreden.
In de enige tijdtraining was Michel Florie de snelste, op slechts 0,066 seconde gevolgd door klassementsaanvoerder Nelson van der Pol (Geva Racing). Ardi van der Hoek (MP Motorsport) en Helmert-Jan van der Slik (Geva Racing) deelden de tweede startrij.

Bij de start van de race kwam Michel Florie goed weg, hij nam meteen de koppositie in. Van der Hoek schoof door naar de tweede plaats, voor Van der Slik en de slecht van zijn plaats gekomen Van der Pol. Laatstgenoemde wilde zijn verloren posities snel goedmaken, maar dat liep al in de eerste ronde niet goed af. Toen Nelson de plaats van Ardi wilde overnemen, ging hij achterstevoren en viel hij terug naar de zevende plaats.

Florie kon, mede door de gevechten achter hem, al snel een gaatje slaan ten opzichte van zijn achtervolgers. Deze voorsprong gaf hij niet meer uit handen. “De eerste zeven ronden heb ik alles gegeven, de tweede helft van de race kon ik mijn voorsprong consolideren”, vertelde de gelukkige winnaar. “Na de training had ik niet verwacht dat ik zo snel weg zou kunnen lopen bij mijn achtervolgers. Nelson was in de training immers erg snel.”

Ardi van der Hoek leek in het eerste deel van de race op weg naar de tweede plaats, maar een rijdersfoutje kostte hem zijn positie. “Ik kwam met twee wielen naast de baan terecht. Daardoor kon Helmert-Jan van der Slik, die achter mij reed, profiteren en mij passeren”, aldus Ardi. Hij werd uiteindelijk derde, achter Helmert-Jan en voor Nelson van der Pol. “Ik ben hoe dan ook blij met alweer mijn vierde podiumplek van het seizoen!”
Nelson van der Pol zocht de schuld bij zichzelf. “Bij de start verloor ik twee plaatsen, ik wilde mijn slechte start te snel goedmaken. In de race ben ik twee keer gespind doordat de achterwielen blokkeerden tijdens het terugschakelen. Ik wilde tè graag naar voren, ik had rustiger op mijn kansen moeten wachten. De tweede plek had er zeker ingezeten.”